امروزه اُخرای هرمز علاوه بر ارزش فرهنگی و طبیعی، موضوع حفاظت محیط‌زیست نیز هست؛ زیرا برداشت بی‌رویه‌ی آن می‌تواند به چشم‌انداز طبیعی جزیره آسیب بزند.

از نظر علمی، اُخرای هرمز به‌دلیل خلوص و غلظت بالای آهن، کیفیت بالاتری نسبت به بسیاری از خاک‌های رنگی مشابه دارد. اما ارزش واقعی‌اش فقط در ترکیب شیمیایی نیست؛ در این است که چشم‌انداز جزیره را شکل داده، غذا را رنگ داده و هویت بصری هرمز را ساخته است.

اُخرای هرمز در اصل یک پدیده‌ی زمین‌شناسی زنده است، نه فقط «خاک قرمز». این ماده از فرسایش سنگ‌های آتشفشانیِ بسیار قدیمی جزیره‌ی هرمز به‌وجود آمده؛ سنگ‌هایی که سرشار از اکسید آهن، نمک و عناصر معدنی‌اند. ترکیب همین مواد باعث شده رنگ آن از قرمز تیره تا نارنجی و حتی بنفش تغییر کند، بسته به نور، رطوبت و محل برداشت.